“Fleabag”: Μια σειρά-γροθιά που δεν ζητάει συγγνώμη

Στην εποχή του peak TV, λίγες σειρές καταφέρνουν να ξεχωρίσουν με την τόλμη και την πρωτοτυπία τους. Το “Fleabag”, δημιούργημα και πρωταγωνιστικό όχημα της Ιρλανδής ιδιοφυΐας Phoebe Waller-Bridge, είναι μία από αυτές. Αυτή η βρετανική δραματική κομεντί (dramedy), διαθέσιμη στο Amazon Prime Video (ενώ η προέλευσή της ήταν από το BBC Three), είναι πολλά περισσότερα από μία σειρά για μια “χαμένη” γυναίκα. Είναι ένα μάθημα ειλικρίνειας προς το κοινό, δοσμένο με σαρδόνιο χιούμορ και συντριπτική ευθύτητα.

Η σύμβαση: Μία συνομιλία με τον θεατή

Η Fleabag (δεν μαθαίνουμε ποτέ το πραγματικό της όνομα), ιδιοκτήτρια ενός καφέ με θέμα τα ινδικά χοιρίδια, ζει στο Λονδίνο προσπαθώντας να αντιμετωπίσει ένα πρόσφατο τραύμα και μια δυσλειτουργική οικογένεια. Το στοιχείο που καθορίζει τη σειρά είναι η συνεχής παραβίαση του τέταρτου τοίχου (θεατρικός όρος που σημαίνει ότι ο ηθοποιός απευθύνεται στον θεατή κατά την ερμηνεία του). Η Fleabag απευθύνεται αδιάκοπα στον θεατή, σχολιάζοντας τις καταστάσεις, εκφράζοντας κυνικές σκέψεις ή απλώς αναζητώντας την επιβεβαίωση.

Αυτή η τεχνική, όμως, δεν είναι ένα φτηνό τέχνασμα. Λειτουργεί ως ένας μηχανισμός άμυνας και απομόνωσης. Ο θεατής γίνεται η μοναδική πηγή εμπιστοσύνης αυτής της γυναίκας που δεν μπορεί να συνδεθεί ουσιαστικά με κανέναν στην πραγματική της ζωή.

Οι σχέσεις: Το Κέντρο του χάους

Το “Fleabag” είναι μια σειρά για τις τοξικές οικογενειακές σχέσεις και τον σύγχρονο πόνο. Κυριαρχούν:

1. Η αδυναμία επικοινωνίας με την απομακρυσμένη, πνιγμένη στην τελειομανία, αδελφή της, Claire (Sian Clifford).
2. Η παθητική-επιθετική συμπεριφορά του πατέρα της και της κακεντρεχούς μητριάς της (Olivia Colman, σε έναν εξαιρετικό ρόλο).
3. Η ερωτική της ζωή, η οποία είναι γεμάτη με επιπόλαιες, συχνά αυτοκαταστροφικές, επιλογές.

Η κορύφωση έρχεται στη Δεύτερη Σεζόν με την εμφάνιση του «Sexy Priest» (Andrew Scott), ο οποίος γίνεται ο μοναδικός άνθρωπος που βλέπει την Fleabag να κοιτάζει την κάμερα – και κατ’ επέκταση βλέπει την ψυχική της απομόνωση.

Η ετυμηγορία: Ένας θρίαμβος αυθεντικότητας

Το “Fleabag” δεν είναι μια σειρά για να νιώσεις άνετα. Είναι ακατάλληλα… σκληρό και ταυτόχρονα βαθιά συγκινητικό. Η επιτυχία της Waller-Bridge έγκειται στο γεγονός ότι κατάφερε να μετατρέψει την προσωπική της μονοπρόσωπη θεατρική παράσταση σε έναν τηλεοπτικό θρίαμβο που μίλησε σε μία ολόκληρη γενιά για το πένθος, τη σεξουαλικότητα και την ανάγκη για συγχώρεση.

Με μόλις 12 επεισόδια, το “Fleabag” είναι ένα αριστούργημα της μικρής οθόνης, ένα τέλειο σεμινάριο γραφής και μία σειρά που πρέπει να δει όποιος ενδιαφέρεται για την αυθεντική, σύγχρονη τηλεοπτική αφήγηση.