Homeland (Netflix): Όταν το πολιτικό θρίλερ φλερτάρει επικίνδυνα με τη σαπουνόπερα

Το Homeland παραμένει, ακόμη και σήμερα, μια από τις πιο συζητημένες τηλεοπτικές σειρές γύρω από την τρομοκρατία, την κατασκοπεία και την ψυχολογία της εξουσίας. Διαθέτει αδιαμφισβήτητο ενδιαφέρον, δυνατή αφετηρία και χαρακτήρες που σε τραβούν από τα πρώτα επεισόδια. Ωστόσο, όσο η σειρά προχωρά, δεν αποφεύγει τις κοιλιές, με αρκετά επεισόδια να πλαδαριάζουν επικίνδυνα και να θυμίζουν περισσότερο σαπουνόπερα με κατασκόπους παρά σφιχτό πολιτικό θρίλερ υψηλών απαιτήσεων.

Η εμμονική, σχεδόν αυτοκαταστροφική Κάρι Μάθισον παραμένει ο κινητήριος μοχλός της αφήγησης, όμως οι συνεχείς συναισθηματικές εξάρσεις, οι επαναλαμβανόμενες προσωπικές κρίσεις και οι δραματουργικές ευκολίες κουράζουν. Σε αρκετές φάσεις, η ένταση αντικαθίσταται από μελοδραματικές καταστάσεις που μοιάζουν να υπάρχουν απλώς για να γεμίσουν επεισόδια.

Παρά τα παραπάνω, η σειρά σώζεται σε μεγάλο βαθμό από το δυνατό καστ και τις ερμηνείες. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στη Τζέσσικα Μπρόντι: μια φιγούρα που, πέρα από τον ρόλο της «συζύγου του ήρωα», αποπνέει μια ήσυχη αλλά ουσιαστική γοητεία, ισορροπώντας ανάμεσα στην αξιοπρέπεια, τη θλίψη και μια υπόγεια δύναμη που συχνά υπερβαίνει τον ίδιο τον Μπρόντι.

Οι 7 βασικοί πρωταγωνιστές

1. Claire Danes (Carrie Mathison)
2. Damian Lewis (Nicholas Brody)
3. Mandy Patinkin (Saul Berenson)
4. Morena Baccarin (Jessica Brody)
5. Rupert Friend (Peter Quinn)
6. David Harewood (David Estes)
7. Jackson Pace (Chris Brody)

Υπότιτλοι… σε αποστολή αυτοϋπονόμευσης

Αν όμως κάτι καταφέρνει να βγάλει τον θεατή εκτός κλίματος με εκκωφαντικό τρόπο, αυτός είναι ο ελληνικός υποτιτλισμός του Netflix. Σε αρκετά σημεία αγγίζει τα όρια του αστείου έως και του τραγικού. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η λέξη “Cyprus”, η οποία μεταφράζεται σε ορισμένα σημεία ως «Κύπριδα», προκαλώντας εύλογη απορία για το επίπεδο επιμέλειας.

Η Κύπρος του… τηλεοπτικού σύμπαντος

Ακόμη πιο προβληματική είναι η απεικόνιση της Κύπρου στη σειρά. Η υποτιθέμενη σκηνή στη Λευκωσία, πρωτεύουσα της Κυπριακής Δημοκρατίας, διαδραματίζεται σε ένα παραθαλάσσιο σπιτάκι που παραπέμπει περισσότερο σε ελληνικό νησί παρά σε αστικό περιβάλλον της ενδοχώρας. Το αποκορύφωμα του σουρεαλισμού έρχεται με σκηνή όπου οι χαρακτήρες στην «Κύπρο» σερβίρουν τσάι σε… αραβικό μπρίκι, συγχέοντας πολιτισμούς, γεωγραφία και βασικές γνώσεις της περιοχής σε ένα ενιαίο τηλεοπτικό χάος.

Συμπέρασμα

Το Homeland είναι μια σειρά που αξίζει να τη δει κανείς για την αρχική της δυναμική, τις ερμηνείες και τη θεματική της. Όμως, οι αφηγηματικές κοιλιές, οι σαπουνόπερες στιγμές και –ειδικά για το ελληνικό κοινό– ο κακός υποτιτλισμός και η καρικατουρίστικη απεικόνιση της Κύπρου, αφαιρούν πόντους από μια παραγωγή που θα μπορούσε να είναι πολύ πιο σφιχτή, σοβαρή και συνεπής.

Το Homeland προβλήθηκε αρχικά στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 2011 έως το 2020, ολοκληρώνοντας τη διαδρομή του σε 8 κύκλους. Η μακρόχρονη παρουσία του στην τηλεόραση εξηγεί σε μεγάλο βαθμό και τις αφηγηματικές ανισορροπίες: η σειρά ξεκίνησε ως ένα εξαιρετικά σφιχτό και τολμηρό πολιτικό θρίλερ, αλλά στην πορεία αναγκάστηκε να «απλωθεί», με αποτέλεσμα επαναλήψεις, δραματουργικές ευκολίες και επεισόδια που μοιάζουν περισσότερο με υποχρεωτικό γέμισμα παρά με οργανική εξέλιξη της ιστορίας.