Η εφεύρεση της ταπεινής παραμάνας από τον Walter Hunt

Ο Walter Hunt (29 Ιουλίου 1796 – 8 Ιουνίου 1859) ήταν Αμερικανός μηχανικός και εφευρέτης. Είναι γνωστός για την εφεύρεση της παραμάνας ασφαλείας. Είναι επίσης γνωστός για την πρώτη λειτουργική ραπτομηχανή.

Ο Walter Hunt το 1833, ανέπτυξε την πρώτη λειτουργική ραπτομηχανή με μηχανισμό κλειδαριάς. Ωστόσο, δεν την κατοχύρωσε με δίπλωμα ευρεσιτεχνίας. Φοβήθηκε ότι θα προκαλούσε ανεργία στις ράφτρες. Αργότερα, ο Elias Howe κατοχύρωσε παρόμοια μηχανή το 1846.

Γεννήθηκε στο Martinsburg της Νέας Υόρκης και εργάστηκε αρχικά στη βιομηχανία λιναριού, όπου ανέπτυξε ενδιαφέρον για τις μηχανικές καινοτομίες. Το 1849, εφηύρε την παραμάνα ασφαλείας. Ήταν κατασκευασμένη από ένα κομμάτι σύρμα. Στη μία του άκρη δημιουργεί ελατήριο και στην άλλη άκρη έχει κούμπωμα για την προστασία του χρήστη. Πούλησε τα δικαιώματα της ευρεσιτεχνίας για 400 δολάρια, χάνοντας τα μελλοντικά κέρδη.

Η δουλειά… της παραμάνας

Η βασική λειτουργία της παραμάνας ασφαλείας παραμένει ίδια από την εφεύρεσή της το 1849 από τον Walter Hunt. Ωστόσο, έχουν γίνει μικρές αλλαγές στο σχεδιασμό και τα υλικά:

1. Υλικά – Αρχικά ήταν κατασκευασμένη από ατσάλινο σύρμα. Σήμερα υπάρχουν εκδοχές από ανοξείδωτο ατσάλι, επιχρυσωμένο μέταλλο και ακόμα και πλαστικό.
2. Μέγεθος & Χρήσεις – Υπάρχουν πλέον διάφορα μεγέθη. Αρχίζουν από πολύ μικρές (για ρούχα και πάνες μωρών). Φτάνουν μέχρι μεγάλες και ενισχυμένες (για βαριά υφάσματα και εξοπλισμό).
3. Ειδικές εκδόσεις – Κάποιες παραμάνες έχουν λαστιχένιες ή πλαστικές επιστρώσεις για μεγαλύτερη ασφάλεια. Άλλες διαθέτουν πιο σύνθετους μηχανισμούς κουμπώματος για ειδικές χρήσεις.

Παρόλα αυτά, η βασική της αρχή -ένα σύρμα διπλωμένο με ελατήριο και κούμπωμα- παραμένει σχεδόν αναλλοίωτη εδώ και 175+ χρόνια!

Η ελληνική ονομασία “παραμάνα”

Η λέξη “παραμάνα” (safety pin) στα ελληνικά φαίνεται να προέρχεται από το επάγγελμα της παραμάνας. Δηλαδή από τη γυναίκα που φρόντιζε βρέφη (κάτι σαν τροφός ή νταντά).

Οι παραμάνες χρησιμοποιούσαν συχνά αυτόν τον τύπο καρφίτσας. Τον χρησιμοποιούσαν για να στερεώνουν τα ρούχα ή τις υφασμάτινες πάνες των βρεφών. Έτσι εξασφάλιζαν την ασφάλεια αυτών των αντικειμένων. Απέφευγαν να τραυματίζονται τα βρέφη από πιο επικίνδυνες βελόνες ή καρφίτσες.

Έτσι, η λέξη συνδέθηκε με το αντικείμενο, και σταδιακά η ασφαλής καρφίτσα ονομάστηκε “παραμάνα”!

Άλλες εφευρέσεις του περιλαμβάνουν μια βελτιωμένη πένα, ένα καρφωτικό μηχάνημα, ένα επαναλαμβανόμενο τουφέκι και μια μηχανή καθαρισμού δρόμων. Παρά την ευρηματικότητά του, συχνά δεν επωφελήθηκε οικονομικά από τις εφευρέσεις του, καθώς πωλούσε τα δικαιώματα για μικρά ποσά.

Ο Hunt πέθανε από πνευμονία στη Νέα Υόρκη το 1859 και ενταφιάστηκε στο Green-Wood Cemetery στο Μπρούκλιν. Το 2006, εισήχθη στο Εθνικό Μουσείο Δόξας Εφευρετών για την παραμάνα ασφαλείας.