Η ετυμολογία της λέξης "f@ck"

Ας δούμε την πραγματική της προέλευση:

1. Γερμανικές ρίζες

Η λέξη έχει ξεκάθαρα γερμανική προέλευση. Παρόλο που δεν εμφανίζεται στα γραπτά κείμενα της Αρχαίας Αγγλικής (Old English), συνδέεται στενά με λέξεις άλλων γερμανικών γλωσσών:

Γερμανικά: fίckεn* (κάνω σεξ, αρχικά σήμαινε “χτυπώ” ή “τρίβω”).
Ολλανδικά: fokkεn* (εκτρέφω ζώα).
Νορβηγικά/Σουηδικά (διάλεκτοι): fukkα* ή fockα* (κάνω σεξ, σπρώχνω).

*στις λέξεις αυτές χρησιμοποιήσαμε ελληνικούς χαρακτήρες αντί των γραμμάτων i, e και a για σκοπούς μη αποκλεισμού από σέρβερς.

2. Η Πρωτο-Ινδοευρωπαϊκή ρίζα

Οι γλωσσολόγοι πιστεύουν ότι η λέξη προέρχεται από την Πρωτο-Ινδοευρωπαϊκή ρίζα *peuk-, που σήμαινε «χτυπώ», «τσιμπώ» ή «τρυπώ». Αυτό εξηγεί γιατί σε πολλές γλώσσες οι λέξεις που αφορούν τη σεξουαλική πράξη προέρχονται από έννοιες που σχετίζονται με το χτύπημα ή την ώθηση.

3. Κατάρριψη των μύθων (Acronyms)

Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η λέξη ΔΕΝ είναι ακρωνύμιο. Οι παρακάτω εξηγήσεις είναι μεταγενέστερα επινοήματα (backronyms) και είναι ιστορικά λανθασμένες:

“Fornication Under Consent of King” (Πορνεία με τη συγκατάθεση του Βασιλιά): Μύθος που υποστηρίζει ότι χρειαζόταν άδεια για τεκνοποίηση μετά την πανούκλα.
“For Unlawful Carnal Knowledge” (Για παράνομη σαρκική επαφή): Μύθος ότι αναγραφόταν σε πινακίδες πάνω από κρατούμενους ή σε δικαστικά έγγραφα.

[!NOTE] Τα ακρωνύμια ως τρόπος σχηματισμού λέξεων δεν υπήρχαν στην αγγλική γλώσσα πριν από τον 20ό αιώνα.

4. Ιστορική εμφάνιση

Η λέξη εμφανίζεται για πρώτη φορά σε γραπτά κείμενα γύρω στο 1475, στο ποίημα Flen flyys, το οποίο είναι γραμμένο σε μια μίξη Λατινικών και Αγγλικών. Στο ποίημα εμφανίζεται με κρυπτογραφημένη μορφή για να μην γίνει άμεσα αντιληπτή η βωμολοχία.

Πριν από αυτό, συναντάται κυρίως σε ονόματα (π.χ. Roger Fuckebythenavele το 1310), αν και οι ειδικοί διαφωνούν για το αν η σημασία ήταν πάντα σεξουαλική ή αν σήμαινε απλώς “χτυπώ”.

Στην Αμερική του 18ου και 19ου αιώνα χρησιμοποιούσαν αυτή τη λέξη;

Η απάντηση είναι ναι, η λέξη χρησιμοποιούνταν στην Αμερική του 18ου και 19ου αιώνα, αλλά η παρουσία της ήταν πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Ήταν μια λέξη «φάντασμα»: υπήρχε στην καθημερινή ομιλία, αλλά ήταν σχεδόν εντελώς εξαφανισμένη από τον γραπτό λόγο.

Ακολουθούν οι βασικές πτυχές της χρήσης της εκείνη την εποχή:

1. Η «αόρατη» λέξη (Γραπτός λόγος)

Κατά τον 18ο και ειδικά τον 19ο αιώνα (Βικτωριανή εποχή), η λέξη θεωρούνταν άκρως ακατάλληλη (obscene).

Λογοτεχνία & εφημερίδες: Δεν θα την έβρισκες ποτέ τυπωμένη σε βιβλίο, εφημερίδα ή επίσημο έγγραφο. Αν κάποιος ήθελε να αναφερθεί σε αυτήν, χρησιμοποιούσε παύλες (π.χ. f— ή f—).
Λεξικά: Το διάσημο λεξικό του Samuel Johnson (1755) και το πρώτο αμερικανικό λεξικό του Noah Webster (1828) την απέκλεισαν εντελώς. Ο Webster, μάλιστα, ήταν τόσο συντηρητικός που εξέδωσε μια δική του έκδοση της Βίβλου, αφαιρώντας λέξεις που θεωρούσε «μη ευγενείς».

2. Ποιοι τη χρησιμοποιούσαν;

Παρά την απουσία της από τα βιβλία, η λέξη ήταν ζωντανή στην προφορική επικοινωνία, κυρίως σε συγκεκριμένα περιβάλλοντα:

Στρατιώτες και ναυτικοί: Υπάρχουν αναφορές σε δικαστικά έγγραφα (στρατοδικεία) και ιδιωτικά ημερολόγια, ειδικά κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο (1861-1865), που δείχνουν ότι η λέξη χρησιμοποιούνταν ως βρισιά ή για να δηλώσει αγανάκτηση.
Κατώτερα κοινωνικά στρώματα: Η χρήση της ήταν συχνότερη σε ταβέρνες, λιμάνια και κακόφημες γειτονιές. Για την τότε «καλή κοινωνία», η χρήση τέτοιων λέξεων ήταν δείγμα έλλειψης παιδείας και ηθικής σήψης.

3. Η σημασία της τότε

Τον 18ο και 19ο αιώνα, η λέξη είχε κυρίως δύο χρήσεις:

Κυριολεκτική: Για τη σεξουαλική πράξη (πάντα με αρνητική ή χυδαία χροιά).
Υβριστική: Ως έντονη προσβολή προς κάποιον.

Ωστόσο, δεν χρησιμοποιούνταν ακόμα ως «γέμισμα» λόγου (adverbial filler) με τον τρόπο που χρησιμοποιείται σήμερα (π.χ. “that’s f*ck*ng amazing”). Αυτή η χρήση άρχισε να εξαπλώνεται κυρίως μετά τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

4. Νομικές συνέπειες

Η χρήση της λέξης σε δημόσιο χώρο μπορούσε να οδηγήσει σε σύλληψη για “profane swearing” (βλασφημία) ή “disturbing the peace” (διατάραξη κοινής ησυχίας). Στην Αμερική του 19ου αιώνα, οι νόμοι περί ηθικής ήταν πολύ αυστηροί και η δημόσια εκστόμιση τέτοιων λέξεων θεωρούνταν ποινικό αδίκημα σε πολλές πολιτείες.

[!TIP] Ενδιαφέρον στοιχείο: Η λέξη ήταν ταμπού, όσο βέβαια και η λέξη “leg” (πόδι) που εθεωρείτο μερικές φορές προκλητική τον 19ο αιώνα στην Αμερική, και οι άνθρωποι χρησιμοποιούσαν τον όρο “limb” (άκρο) για να είναι πιο κόσμιοι!