Ένα διαζύγιο είναι διαφορετικό για τους άντρες – όχι επειδή το διαζύγιο καθεαυτό είναι πιο δύσκολο ή πιο εύκολο, αλλά επειδή οι άντρες κοινωνικοποιούνται διαφορετικά, εκφράζουν αλλιώς τα συναισθήματα, και συχνά βιώνουν άλλες προσδοκίες και πιέσεις μετά το χωρισμό.
Ακολουθούν οι βασικές διαφορές, βασισμένες σε ψυχολογική έρευνα και θεραπευτική πρακτική:
1. Διαχείριση συναισθημάτων
- Γυναίκες: Συνήθως έχουν καλύτερη συναισθηματική έκφραση και πρόσβαση σε υποστηρικτικά δίκτυα (φίλες, συγγενείς).
- Άντρες: Συχνά αποφεύγουν να μιλήσουν για τον πόνο ή το πένθος. Εκφράζουν την οδύνη με θυμό, σιωπή, υπερβολική εργασία, σεξουαλικές περιπέτειες, ή κατανάλωση αλκοόλ.
Αποτέλεσμα: Οι άντρες μπορεί να δείχνουν «εντάξει», ενώ στην πραγματικότητα έχουν απωθημένα συναισθήματα που εκδηλώνονται πιο αργά ή σωματοποιούνται.
2. Χρονική καμπύλη επεξεργασίας
- Έρευνες δείχνουν ότι οι γυναίκες βιώνουν έντονα το πένθος στην αρχή, αλλά επανακάμπτουν σταδιακά.
- Άντρες συχνά “κρατιούνται” στην αρχή, αλλά η δυσκολία τους εκφράζεται με καθυστέρηση – ακόμη και μετά από χρόνια.
3. Νέες σχέσεις & “υποκατάσταση”
- Πολλοί άντρες μπαίνουν γρήγορα σε νέα σχέση ή κάνουν περιστασιακές σχέσεις ως τρόπους να αποφύγουν τη μοναξιά ή την ενδοσκόπηση.
- Αυτό συχνά δίνει την ψευδαίσθηση «επανόρθωσης», αλλά μπορεί να καθυστερήσει την ουσιαστική επεξεργασία του πένθους.
4. Ταυτότητα & αυτοεικόνα
- Ο γάμος για πολλούς άντρες σχετίζεται με την κοινωνική σταθερότητα και την αίσθηση ρόλου (οικογενειάρχης, στήριγμα κ.λπ.).
- Μετά το διαζύγιο, η απώλεια ρόλου μπορεί να είναι υπαρξιακά πιο έντονη, ειδικά αν έχουν παιδιά που δεν ζουν μαζί τους ή βιώνουν «απομάκρυνση» από την καθημερινότητά τους.
5. Φυσικές και ψυχικές επιπτώσεις
- Οι στατιστικές δείχνουν ότι οι άντρες μετά το διαζύγιο έχουν:
- Υψηλότερα ποσοστά κατάθλιψης (συχνά αδιάγνωστης)
- Αυξημένο κίνδυνο αλκοολισμού ή εθιστικών συμπεριφορών
- Περισσότερα προβλήματα υγείας (λόγω σωματοποίησης του στρες)
6. Αναζήτηση βοήθειας
- Οι άντρες σπανιότερα ζητούν ψυχολογική υποστήριξη.
- Αν το κάνουν, συχνά είναι όταν το σώμα “μιλήσει” (π.χ. κρίσεις πανικού, πόνοι, αϋπνία), ή όταν υπάρξει σοβαρή κρίση ταυτότητας.
Ναι, το διαζύγιο είναι διαφορετικό για τους άντρες, κυρίως επειδή το βιώνουν εσωτερικά, σιωπηλά και με καθυστερημένη διαχείριση. Δεν είναι ότι υποφέρουν περισσότερο ή λιγότερο· αλλά υποφέρουν αλλιώς. Και η βοήθεια –είτε από φίλους είτε από θεραπευτή– μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά, ειδικά όταν ο άντρας αρχίσει να βλέπει το διαζύγιο όχι ως «αποτυχία» αλλά ως σημείο εκκίνησης για μια νέα μορφή εαυτού.
Δείτε επίσης: Επίδομα μονογονιών: Κόντρα Συνδέσμου-Υφυπουργείου για την εξάλειψη της συμβίωσης
Discover more from Περιοδικό Agora
Subscribe to get the latest posts sent to your email.