Η Duracell δεν έχει τη μεγαλύτερη διάρκεια

Το 1840, μια περίεργη συσκευή εγκαταστάθηκε στο Εργαστήριο Clarendon του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Εξωτερικά, φαινόταν απλή: δύο χάλκινα καμπανάκια και ένα μεταλλικό κροτάλιστο μεταξύ τους. Αλλά δεν ήταν απλώς μια περίεργη μηχανή — ήταν η αρχή ενός από τα πιο μυστηριώδη και μακροβιότερα επιστημονικά πειράματα. 

Για πάνω από 175 χρόνια, αυτή η συσκευή — γνωστή σήμερα ως «Ηλεκτρική Καμπάνα της Οξφόρδης» — χτυπάει σχεδόν αδιάκοπα, τροφοδοτούμενη από μια μυστηριώδη μπαταρία που δεν έχει αντικατασταθεί ποτέ ούτε έχει σταματήσει να λειτουργεί. Έχει ηχήσει πάνω από 10 δισεκατομμύρια φορές, αλλά κανείς δεν γνωρίζει ακριβώς τι περιέχει η μπαταρία που την κρατά ενεργή για τόσο πολύ. 

Και κανείς δεν θέλει να την ανοίξει για να μάθει. Γιατί; Επειδή το να την αποσυναρμολογήσει κάποιος σημαίνει να τη σταματήσει — να τελειώσει το μακροβιότερο επιστημονικό πείραμα του κόσμου. Για επιστήμονες και ιστορικούς, η συνεχής λειτουργία της είναι πολύτιμοτερη από την ικανοποίηση της περιέργειας μας. 

Η καμπάνα τροφοδοτείται από μια «ξηρή στοίβα» (dry pile) — έναν πρώιμο τύπο μπαταρίας του 19ου αιώνα, πιθανώς μια παραλλαγή των μπαταριών Zamboni (όχι το μηχάνημα για πάγο, αλλά μια πρωτόγονη μπαταρία που εφηύρε ο Giuseppe Zamboni). Αυτές οι μπαταρίες είναι σφραγισμένες σε γυάλινο κύλινδρο και παράγουν ελάχιστη ηλεκτρική ενέργεια, αρκετή για να κινεί το κρόταλο μεταξύ των δύο καμπανών. 

Δεν είναι δυνατή — πρέπει να βρεθείς κοντά για να την ακούσεις — αλλά είναι σταθερή. Χτυπάει αμείωτα σε ένα ήσυχο εργαστήριο της Οξφόρδης, αψηφώντας το χρόνο, τη φθορά και τα όρια γνωστής διάρκειας μπαταριών. 

Παρόλο που το εσωτερικό της παραμένει μυστήριο, η Ηλεκτρική Καμπάνα της Οξφόρδης έχει κερδίσει αναγνώριση από την επιστημονική κοινότητα και μία θέση στο Βιβλίο Ρεκόρ Γκίνες ως η πιο ανθεκτική μπαταρία στον κόσμο. 

Η μεγαλύτερη ειρωνεία; Το κρόταλο έχει τώρα φθαρεί  τόσο που οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο μόνος λόγος που δεν έχει σταματήσει… είναι επειδή έχει γίνει τόσο λεπτό που δεν ακουμπά πια και τις δύο καμπάνες ταυτόχρονα. 

Κάποια μέρα, η καμπάνα θα σταματήσει.  Αλλά μέχρι τότε, παραμένει ένα σύμβολο της τεχνογνωσίας του 19ου αιώνα — συνεχίζει να χτυπά, να προκαλεί απορίες, και να μας διδάσκει για την υπομονή, την επιστήμη και την αυτοσυγκράτηση. 

Ενδιαφέρον γεγονός: Η καμπάνα έχει «ζήσει» περισσότερο από όλες τις σημαντικές εφευρέσεις μπαταριών μετά το 1840, συμπεριλαμβανομένης της λάμπας πυράκτωσης, του τηλεφώνου, ακόμα και των ηλεκτρικών αυτοκινήτων!