Μετάβαση στο περιεχόμενο
Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2026
Tv Agora της Πέμπτης

East of Eden: Ο Στάινμπεκ με χείλη Instagram και χωρίς ψυχή

Η νέα σειρά του Netflix είναι λαμπερή, ακριβή και απογοητευτικά άψυχη. Μια διασκευή που δύσκολα αντέχει τη σύγκριση με την τηλεοπτική παραγωγή του 1981.

Η Φλόρενς Πιου υποδύεται την Κάθι Έιμς στη νέα μεταφορά του East of Eden. Φωτογραφία: Netflix.
Η Φλόρενς Πιου υποδύεται την Κάθι Έιμς στη νέα μεταφορά του East of Eden. Φωτογραφία: Netflix.

Υπάρχουν τηλεοπτικές διασκευές που ανανεώνουν ένα κλασικό έργο. Υπάρχουν και εκείνες που, στην προσπάθειά τους να το εκσυγχρονίσουν, καταλήγουν να του αφαιρούν την ψυχή. Το νέο East of Eden (Ανατολικά της Εδέμ) του Netflix ανήκει, δυστυχώς, στη δεύτερη κατηγορία.

Η σειρά των επτά επεισοδίων, που κυκλοφόρησε την 1η Οκτωβρίου 2026, μεταφέρει ξανά στην οθόνη το μυθιστόρημα του Τζον Στάινμπεκ, με τη Φλόρενς Πιου στον ρόλο της Κάθι Έιμς.

Αφίσα της ταινίας 'East of Eden' με τους πρωταγωνιστές και το χαρακτηριστικό σχέδιο.
East of eden του 1981.

Το αποτέλεσμα; Μια εντυπωσιακή βιτρίνα που δυσκολεύεται να μεταδώσει το βάρος, την ατμόσφαιρα και την ανθρώπινη τραγωδία του πρωτότυπου έργου.

Διαβάστε και για αυτή την αποτυχία του Netflix: Το νέο “Μικρό Σπίτι στο Λιβάδι” του Netflix: Μια αμερικάνικη παραχάραξη της Ιστορίας

Η Κάθι του 1900 με αισθητική του 2026

Ας αρχίσουμε από κάτι που μοιάζει δευτερεύον, αλλά δεν είναι: την εμφάνιση της πρωταγωνίστριας. Παρακολουθούμε μια ιστορία που διαδραματίζεται στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Κι όμως, η Κάθι εμφανίζεται συχνά με μια σύγχρονη, υπερβολικά επιμελημένη αισθητική. Τα έντονα, σαρκώδη χείλη και το συνολικό styling παραπέμπουν περισσότερο στη σημερινή μόδα των fillers και του Instagram παρά στην Αμερική εκείνης της εποχής.

Όταν ο θεατής αναρωτιέται αν η πρωταγωνίστρια μόλις επέστρεψε από σύγχρονο ινστιτούτο αισθητικής, η ψευδαίσθηση της εποχής έχει ήδη καταρρεύσει.

Και το πρόβλημα δεν σταματά εκεί. Η προσπάθεια να αποδοθεί το πέρασμα των δεκαετιών δεν είναι πάντοτε πειστική. Η εικόνα παραμένει υπερβολικά καλοφτιαγμένη ακόμη και όταν οι χαρακτήρες θα έπρεπε να κουβαλούν ορατά τη φθορά του χρόνου.

Μην το χάσετε αυτό: The Law According to Lidia Poët: Ένα συναρπαστικό, ερωτικό και ασυμβίβαστο διαμάντι

Η Τζέιν Σίμουρ είχε αυτό που λείπει από τη Φλόρενς Πιου

Η σύγκριση με την τηλεοπτική σειρά του 1981 είναι σχεδόν αναπόφευκτη. Εκείνη η παραγωγή του ABC, σε σκηνοθεσία Χάρβεϊ Χαρτ, είχε πρωταγωνίστρια την Τζέιν Σίμουρ, με τους Τίμοθι Μπότομς και Μπρους Μποξλάιτνερ στους ρόλους των αδελφών Τρασκ.

Η Σίμουρ δημιούργησε μια Κάθι γοητευτική, επικίνδυνη, υπολογιστική και βαθιά απειλητική. Μπορούσε να μεταμορφώσει την έκφρασή της και να μεταδώσει την κακία του χαρακτήρα χωρίς περιττή επίδειξη.

Η ερμηνεία της τιμήθηκε με Χρυσή Σφαίρα, όπως και η ίδια η σειρά.

Η Φλόρενς Πιου είναι αναμφίβολα ικανή ηθοποιός. Όμως, η νέα διασκευή μοιάζει τόσο απασχολημένη με το να εξηγήσει, να δικαιολογήσει και να επανερμηνεύσει την Κάθι, ώστε αποδυναμώνει το μυστήριο και την απειλή που την περιβάλλουν.

Η παλιά σειρά δεν ήταν αψεγάδιαστη. Είχε τις υπερβολές και τους περιορισμούς της τηλεόρασης της εποχής της. Είχε, όμως, δραματική ταυτότητα. Δεν χρειαζόταν διαρκώς να εντυπωσιάζει για να καθηλώσει.

Θα το λατρέψεις: The Kominsky Method: Ο καλύτερος Μάικλ Ντάγκλας

Η διεθνής κριτική διαφωνεί. Όχι χωρίς επιφυλάξεις.

Η νέα σειρά έχει συγκεντρώσει 87% θετικές κριτικές στο Rotten Tomatoes. Αρκετά μεγάλα μέσα την υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό. Ωστόσο, υπάρχουν σημαντικές ενστάσεις ακόμη και στις θετικές αξιολογήσεις.

Το Variety επισημαίνει τη συμπίεση της αφήγησης και την ανεπαρκή ανάπτυξη ορισμένων χαρακτήρων. Το The New Yorker αναγνωρίζει μια υπερβολικά γυαλιστερή και άνιση παραγωγή. Ακόμη και ο Guardian, που επαινεί τη σειρά, διαπιστώνει ότι υπολείπεται του φιλοσοφικού βάθους που απαιτεί το έργο.

Και εδώ βρίσκεται η ουσία. Το East of Eden δεν είναι απλώς μια ιστορία γεμάτη προδοσίες, πάθη και συγκρούσεις. Είναι ένα έργο για το καλό, το κακό, την ανθρώπινη ελευθερία και την ευθύνη των επιλογών μας.

Η νέα σειρά διατηρεί τα γεγονότα, αλλά συχνά χάνει τη δύναμη που βρίσκεται πίσω τους.

Μια Εδέμ χωρίς παράδεισο

Το Netflix διέθεσε όλα όσα χρειάζονται για μια μεγάλη παραγωγή: διάσημους ηθοποιούς, εξαιρετικά σκηνικά, περίτεχνα κοστούμια και εντυπωσιακή φωτογραφία. Αυτό που δεν κατάφερε, κατά τη γνώμη μας, ήταν να αναπαραγάγει τη δραματική αλήθεια της παλιάς σειράς.

Το East of Eden του 1981 μπορούσε να σε κάνει να ξεχάσεις ότι παρακολουθούσες τηλεόραση. Το East of Eden του 2026 δεν σε αφήνει στιγμή να ξεχάσεις ότι παρακολουθείς μια πανάκριβη παραγωγή του Netflix με πολύ… μπότοξ.

Και αυτή είναι ίσως η πιο αποκαλυπτική αποτυχία του.

Βαθμολογία Agora: 2/10


Discover more from Agora Περιοδικό

Subscribe to get the latest posts sent to your email.